Dag 20, 22-07-2017

Yosemite – Lone Pine (327)

Via de Tioga Road willen we vandaag richting Lone Pine rijden. Dit betekent ook weer een stukje rijden. De Tioga Road is prachtig en met een camper is het ook af en toe goed op de weg letten met een afgrond ernaast en niet al te brede weg. Voor ervaren chauffeurs als wij 3 zijn, is dit geen probleem. Onderweg zien we een aantal herten en plotseling steekt ook een wolf de weg over! Joel en Miranda denken een beer gespot te hebben maar is al snel weer verdwenen. Het is een geweldig weg met prachtige vergezichten over valleien, rotspartijen, graslandschappen en ontzettend veel bossen. Diverse malen stoppen we om van het uitzicht te genieten. Elisa gelooft het soms wel en bekijkt het vanuit de camper. Bij de 1e stop wandelen we naar sequoia bomen.

Dit betekent wel een wandeling van 2 mile met klimmen en dalen. In een rustig tempo komen we er wel. De bomen zijn inderdaad reusachtig groot en dik. Het is imposant om te zien. Onderweg blijven we ook loeren naar eventuele aanwezigheid van beren maar nee hoor. De beren blijven lekker op afstand. Nadat we de gehele Tioga road gereden hebben, komen we (wederom) in een soort niemandsland. Een enorm lange weg zonder dat je ook maar een huis of dorp ziet of een mede weggebruiker ziet. Dit gaat zo'n 1,5 uur lang door. We hopen wel dat er iets van een dorp zal verschijnen want we zijn voornemens om niet naar Lone Pine te rijden (het is aardig omrijden) maar eerder een camping te zoeken dat meer op de weg naar Las Vegas ligt. En dan... zomaar na 1,5 uur niks komen we een heel leuk dorp tegen waar alles wat je nodig hebt te vinden is (inclusief Mc Donalds uiteraard). Ook is hier een prima camping met alle voorziening, heel fijn! Eén van de campingburen geeft aan dat er in de avond 'filmzwemmen' is aan de overkant voor de kinderen. Joel en Elisa hebben wel zin in een duikje en trekken de zwemkleding aan. Tijdens het zwemmen, kunnen ze naar de film Shrek kijken. Het is ook in de avond nog steeds warm (ca. 30 graden) dus zeker geen straf.

Dag 19, 21-07-2017

San Francisco – Yosemite (318 km)

We streven ernaar om bijtijds weg te gaan aangezien we een aardig rit voor de boeg hebben vandaag. Dit lukt ons aardig. We rijden via de wijnroute naar Yosemite. Onderweg stoppen we bij een wijnboerderij en krijgen uitleg over het proces voor het maken van wijn. Uiteraard krijgen we een aantal wijnen aangeboden die geproefd kunnen worden. Dit is jammer voor de bestuurder van de camper die de rit zal vervolgen. Het zijn erg goede wijnen en we nemen een paar flessen mee.

In de namiddag bereiken we Yosemite Park. De sporen van de brand die er in de buurt gewoed heeft (Mariposa) en nog steeds niet volledig in de kiem is gesmoord zijn zichtbaar. In de verte zien we een mistgordijn waardoor het zicht minder duidelijk is. Via de weg naar de valley waar je diverse uitkijkpunten hebt, komen we langs onze camping dat in het park gelegen is. We besluiten ons eerst aan te melden en vervolgens naar de valley te rijden. We stoppen bij Bridalveil Falls waar we naar een waterval lopen. Het water klettert van grote hoogte naar beneden en af en toe voel je de nevel van de waterval.

Als we verder rijden, komen we langs een prachtig picknickplaats alwaar we het avondeten nuttigen. Met een camper heb je alles aan boord, ideaal. De eekhoorntjes weten ook waar iets te eten te vinden is. Ze komen met regelmaat even langs. Bij de picknickplaats is een water gelegen waar natuurlijk nog even in geplonsd moet worden door Elisa en Joel. Het water is wel erg koud dus het plonsen is van korte duur. We vervolgen onze weg naar Tunnel View waar de zonsondergang willen bekijken. Op dit punt kijk je over de hele vallei uit. Als we aankomen, zijn we (waarschijnlijk) net iets te laat. De zon is net al achter de bergen verdwenen maar hebben nog wel mooi zicht.

 
Dan wordt het tijd om de camping op te zoeken voordat het pikdonker is in het park. We arriveren op onze aangewezen plek en gaan nog even buiten zitten. We zijn gewaarschuwd voor mogelijk bezoek van beren. Alle ramen en deuren dichthouden. Geen etenswaar voor het raam van de camper leggen etc. We zitten toch niet helemaal relaxed buiten op de pikdonkere camping. Maurice maakt een kampvuur en als het dreigt te doven, weet hij niet hoe snel hij het weer aan moet krijgen. Het belooft een roerige nacht te worden ;-).

Dag 18, 20-07-2017

 San Francisco

Joepie! We hebben nog een dag San Francisco. We zijn na gisteren zeker nog niet uitgekeken. Dit keer gaan we met de camper naar het centrum en parkeren de camper tussen Fisherman’s Warf en de Golden Gate Bridge.  Uiteraard kunnen we als de echte toerist de cable car niet overslaan. Het is een leuk ritje waarbij Maurice, Miranda en Joel aan de tram hangen en Karel en Elisa de keuze voor de zitplaats gemaakt hebben. De tram brengt ons naar het hartje centrum bij Powell Street.

We bekijken nog een paar winkels maar hebben niet veel tijd want we moeten op tijd bij pier 33 zijn voor het inchecken om naar Alcatraz te varen. Een kleine leesfout maakt dat we in plaats van een half uur van te voren 10 minuten voor vertrek  van de boot op de plaats van bestemming zijn. Gelukkig is dit geen probleem. Na een vaart van ca. 10 minuten bereiken we het eiland. Met een audio guide wordt je door de gevangenis geleid. Het is indrukwekkend om te zien. Je krijgt ook gelegenheid om de cellen aan de binnenkant te bekijken.  Het verhaal van de 3 ontsnapte gevangenen wordt ook uitvoerig besproken. Na het cellencomplex rondgelopen te hebben ,  verlaten we het eiland weer en lopen naar Lombard street.

Op de kaart niet ver alleen staat op de kaart niet dat sommige straten heel erg steil omhoog gaan. De kuiten worden volop getest.  Als we een aantal mensen met fotocamera’s zien staan, weten we dat we in de buurt moeten zijn. Inderdaad daar is de bekende straat van SF Lombard Street. Als we ook dit gezien hebben, gaan we met de bus naar China Town. Al snel raken we aan de praat met een man die een heel goed chinees restaurant voor ons weet. Dit blijkt zeker een aanrader. Bij House of NanKing moeten we zelfs even in de rij staan maar we hebben het er graag voor over gehad. We hebben allemaal erg goed gegeten. De bediening en inrichting van het restaurant kan beter maar dit mag de pret niet drukken.

We zetten na de goede maaltijd weer koers naar de camping. Een taxi brengt ons naar de camper. Binnen een half uur zijn we terug. Met z’n allen nog snel even in de hot tub  op de camping voordat het dicht gaat. Balen als Joel er direct weer uitgestuurd wordt omdat hij nog geen 18 jaar is. Discussie hierover blijkt weinig zin te hebben. Jammer dat deze veredelende paekeerplaats zo’n gastonvriendelijk personeel heeft. Morgen gaan we vroeg naar Yosemite.  

Dag 17, 19-07-2017

San Francisco

Er staat een dagje San Francisco op het programma. Maar jee wat verkijk je je op de tijden. We hebben besloten om de camper te laten staan en met openbaar vervoer naar het centrum van San Francisco te reizen.  Vlakbij de het RV park stopt een bus. Vervolgens hebben we een trein nodig om ons verder te brengen.  In het centrum van SF kan een tram ons naar Pier 39 brengen alwaar wij het eerste bezoek zullen afleggen. In totaal hebben we er 2 uur over gedaan, oei..  Direct vinden wij de stad allemaal leuk, netjes en gezellig.  Een aantal zeeleeuwen liggen bij Pier 39 lekker te relaxen op een houten vlonder.

 Voor ons even niet relaxen, wij gaan op zoek naar een fietsverhuur. Nadat we allemaal een fiets gevonden hebben, gaan we de rit (zoals vele toeristen) naar de Golden Gate Bridge maken. Dit gaat af en toe met steile hellingen en diepe afdalingen.  De conditie wordt op de proef gesteld. Karel heeft een wijze beslissing genomen door een E bike te huren.  Na een goede trap bereiken we de Golden Gate Bridge en steken de Brug al fietsend over. Wat een enorm ding en vooral ook erg hoog.  Na de vele gemaakte foto’s en film gaan we de weer terug over de brug. Onderweg komen we nog langs een romeins paleis. Nadat we ook een paar winkelbezoekjes hebben afgelegd gaan we op zoek naar een restaurant in de buurt van Fishermans Warf.  Na het restaurant is de tijd aangebroken om het openbaar vervoer terug naar het RV park te nemen. Als we na de trein de bus moeten hebben dat ons naar onze camper zal brengen, moeten we nog 50 minuten wachten.  We besluiten een taxi te nemen en dit blijkt een goede beslissing. Na een kwartier staan we voor de deur van onze camper. Het is een hele geslaagde dag geweest.  

Dag 16, 18-07-2017

Monterey – San Francisco (204 km)

In Monterey kan je op een boot stappen en bultruggen spotten. Wij besluiten dit te doen.  Al redelijk bijtijds moeten we paraat staan om de boot niet te missen.  Als we de haven uitvaren, wordt de zee al behoorlijk ruig en de boot gaan werkelijk alle kanten op om de hoge golven te kunnen trotseren.  Niet ieders maag blijkt hier tegen bestand. Gelukkig heeft ons gezelschap hier niet al te veel last van onder invloed van Primatour.  Na deze ontberingen te hebben doorstaan, worden we beloond met diverse bultruggen die vlak voor onze boot uit zwemmen.

Ook groepen zeehonden zien we in de zee spartelen.  We treffen ze precies met etenstijd aan. Na een tijdje gedobberd te hebben rondom de bultruggen varen we terug naar de wal. Miranda kan niet ontkennen dat de vaste wal nog nooit zo prettig heeft aangevoeld.

We zetten onze reis voort naar San Francisco. We rijden het grootste gedeelte langs de kust over highway 1. Dit geeft een geweldig uitzicht langs de kustlijn.

De camping ziet er uit als een veredelde parkeerplaats maar wel voorzien van prima restrooms, zwembad en hottub gelegen aan de zee. Het is een goede plek voor de komende dagen. Het is niet bepaald warm en de truien en lange broeken kunnen weer uit de kast.  

Dag 15, 17-07-2017

San Simeon – Monterey (153 km)

Nadat we allen gereed waren voor vertrek, hebben we de camping verlaten en zijn in de buurt van San Simeon zeeolifanten in hun natuurlijke habitat gaan spotten. Die luie beesten lagen lekker met z'n allen op het strand en een paar in zwommen in zee vlakbij de kust. Het is geweldig om te zien hoe heerlijk ze daar kunnen leven zonder interrupties van de mens. De lucht die de beesten produceren nemen we op de koop toe.

Hierna zetten we koers naar Monterey. Als we in de buurt van de plaats van bestemming aankomen, gaan we eerst het plaatsje Monterey bekijken. Dat is een erg leuk plaatsje met een gezellige pier. Van hier uit kun je op een boot stappen om walvissen te spotten. Dit lijkt ons een leuk plan voor de volgende dag. Na het plaatsje en wat winkeltjes gezien te hebben, zetten we koers naar de 17 miles drive. Een panorama route langs de kust die ons tevens naar de camping zal brengen. Het is

werkelijk een prachtige route. We stoppen af en toe onderweg om een aantal highligts te bekijken die deze route rijk is. Op een route zien we een aantal zeehonden bij elkaar zitten, geweldig!. De bomen die er groeien zijn al een bijzonderheid op zich. Je hoeft je onderweg niet te vervelen.

De camping bereiken we korte tijd later via een steile bergweg

Dag 14, 16-07-2017

Los Angeles – San Simeon (343 km)

Elisa vond het best heftig dat zij nog niet geshopt heeft in de tijd dat we in Amerika aan het crossen zijn.  Deze ochtend zullen we besteden aan het shoppen bij een mall aan de overkant van onze camping. Elisa doet goede zaken bij Forever 21 en ook Maurice vindt dat hij best nog onder de doelgroep van 21 valt door zich op deze wijze te kleden.  Miranda gaat ook niet zonder tasje naar buiten. Kortom; de missie is geslaagd.

De huurauto wordt teruggebracht dat niet zonder slag of stoot gaat.  We kunnen de autosleutel nergens kwijt aangezien het kantoor van het verhuurbedrijf gesloten is. Uiteindelijk hebben we de sleutel maar op de camping afgeleverd. 

Als we navigeren naar onze volgende bestemming San Simeon maken we eerst een verlate lunch tussenstop bij Malibu Beach. Er zijn een aantal surfers druk bezig om de golfen te bedwingen. Joel heeft ook wel zin in een duikje maar komt al snel weer uit het water. Er liggen allemaal keien op de bodem van de zee en daar baalt hij van.. Na de lunch geven we gas naar onze volgende stopplaats.

Daar aangekomen is de temperatuur aanzienlijk lager en wij verruilen de korte broeken voor lange broeken.  Op de (state) camping zijn geen voorzieningen en wij moeten het met de reserves en voorzieningen van de camper doen. Het blijft echt een ideaal vervoersmiddel met alles aan boord. Elisa wil op camping gaan douchen maar komt van een koude kermis thuis als blijkt dat de douches alleen koud water geven. Gelukkig kan ze in de camper douchen met warm water. Het blijft een ideaal vervoersmiddel met alle voorzieningen aan boord.  Joel ‘s scout skills komen direct boven drijven en maakt een kampvuur van het gesprokkelde hout. Toch heeft deze camping ook zo z’n charmes tussen de bomen.  

Dag 13, 15-07-2017

Los Angeles

We hebben een dagje Los Angeles op het programma staan. Bij navraag bij de receptie van de camping wordt het ons al snel duidelijk dat met een camper de stad bezoeken redelijk ondoenlijk is. We besluiten voor een redelijk bedrag een auto te huren voor een dag. Na al het papierwerk ingevuld te hebben, kunnen we eindelijk de stad ‘ontdekken’.  Het valt niet mee de juiste weg te vinden. De tomtom geeft ook nu dezelfde problemen als een dag eerder. Uiteindelijk bereiken we na wat omwegen de beroemde “walk of fame”. 

 

 

Op de stoep zijn over een afstand van 3,5 km. sterren geplaatst met namen van een heleboel beroemdheden.  De straat ziet er niet bepaald chic uit en na een aantal sterren gezien te hebben, laten de sterren achter ons. Onze volgende missie is de Hollywood letters in de bergen bekijken. Ook dit in niet eenvoudig te vinden. Als we op de juiste plaats gearriveerd zijn,  verlaten we na een paar foto’s gemaakt te hebben het ‘Hollywood’ uitkijkpunt. Ook Sunset Blvd wordt meegenomen in de route. Behalve grote huizen valt hier niet veel bijzonders aan te zien. We zetten onze route voort naar het Hard Rock Café waar de jumpsuit van Elvis onder andere hangt. We kunnen dit uiteraard niet overslaan vindt Miranda.  Het café is naast Universal Studios gelegen en als je alleen gebruik maakt van de winkels (w.o. het Hard Rock Café) die naast het park gelegen zijn, betaal een aanzienlijk minder parkeergeld. We moeten alleen wel een stempel bij het café halen

 

 Nadat we de eigendommen van Elvis uitvoerig hebben kunnen bekijken, zijn we eigenlijk verzadigd. Karel en Elisa besluiten samen een drankje te nuttigen voor het verkrijgen van de stempel. Ondanks de cursus Engels van Karel werd de ober (hoogstwaarschijnlijk) niet helemaal begrepen en het eindresultaat is 4 gratis drankjes en een stempel voor het parkeren.  Voortaan laten we Karel het woord doen ;-).

Santa Monica stond ook nog op ons lijstje te naar toe te gaan. We komen hier omstreeks 18:30 uur aan en gaan op zoek naar een goed restaurant (zonder enorme wachtrij). Het is druk aan het strand en doet ons enigszins denken aan Scheveningen. Er is een pier met attracties, restaurantjes en wat winkeltjes. Het is een gezellige plaats om gezien te hebben.  Om 22:30 uur arriveren we weer op de camping met de gehuurde auto.  Jeetje wat een enorme afstanden in LA zeg (los van het regelmatig verkeerd rijden).

 

 

 

Dag 12, 14-07-2017

Joshua Tree N.P. – Los Angeles (288 km)

We hebben een goede nachtrust gehad en starten onze dag met een duikje in het zwembad van de camping. We hebben het rijk voor ons alleen.  Kun je de dag op een betere manier beginnen? Het antwoord is NEE. Na de duik gaan we douchen en ontbijten. Als we allemaal gereed zijn, willen we het optrekje van Elvis weleens bekijken dat hij in Palm Springs had. Helaas is de woning enige tijd geleden  verwisseld van eigenaar en niet van binnen te bewonderen. Als we aankomen op de plek waar de woning zou moeten staan, twijfelen we of we op goede plaats aangekomen zijn.  We vervolgen onze route naar de cable car van Palm Springs. 

 

 

 

Met de gondel dat plaats biedt aan 80 mensen gaan we in 12 minuten naar de top van de berg. We treffen een weids uitzicht aan dat uitkijkt over het hele gebied en de stad Palm Springs. Een uitstekende plek om de lunch te nuttigen met een paar bedelende eekhoorns om ons heen.  Je hebt ook mogelijkheden om een trail te volgen echter past dit niet in onze tijdsplanning en dit laten we aan ons voorbij gaan.

We zoeken onze bestemming in LA op. We raken niet zo zeer in de war van de vele banen dat de snelweg rondom Los Angeles rijk is maar meer van de tomtom die ons behoorlijk laat aanwijzigen geeft welke richting we uit moeten gaan.  Na een paar misstappen bereiken we om 19:30 uur de camping. Na ca. 10 minuten zijn we het diner aan het nuttigen dat Miranda in een handomdraai in elkaar gedraaid heeft.

 

Dag 11, 13-07-2017

Lake Havasu – Joshua Tree N.P. (259 km)

We hebben het erg naar onze zin hier in Lake Havasu. We besluiten deze ochtend een jet ski voor de kinderen en niet op de laatste plaats Maurice te huren. Ze kunnen een uurtje los gaan op de jet ski die een snelheid van 50 mile p.u. haalt. Af en toe komen ze voorbij de camper scheuren. Karel en Miranda maken de camper vast gereed voor vertrek. Helaas we moeten van ons plekje af om 12:00 uur.

Als ze uitgeraced zijn en we allemaal gedoucht, zetten we de reis weer voort naar Joshua Tree. De weg is redelijk saai en het gaat er wat hobbelig aan toe. Als we de staat Californië binnenrijden, worden we aangehouden door de douane. Ze willen graag weten waar we vandaan komen en of we nog fruit bij ons hebben. De appels, bananen, watermeloen en kersen had ik maar niet genoemd. We kunnen doorrijden (zien er vast erg betrouwbaar uit ;-)). Dan wordt het ineens toch even spannend. De benzine begint op te raken en er is in geen velden of wegen een benzinepomp te

vinden. Via de tomtom worden we gewezen op een benzinepomp en dit wijzigt tevens ook de route. Als we uiteindelijk bij de pomp aankomen, blijkt het er verlaten en niet meer in gebruik. Dat is best onhandig midden in de woestijn met ca. 52 graden op de teller. De tomtom zegt ons dat er over 21 mile nog een pomp te vinden zal zijn. Dit moeten we nog wel redden en hopen dat deze pomp wel in gebruik is. Gelukkig een werkende pomp met een stadje eraan vast. We zijn uit de verlatenheid. Inmiddels is het 18:30 uur geworden en Joshua Tree is nog 1,45 uur rijden. Als we naar Palm Springs doorrijden en Joshua Tree links laten liggen, zijn we binnen een uur op de plaats van bestemming. Na een kort beraad besluiten we voor de optie Palm Springs te gaan aangezien de duisternis snel z'n intrede zal gaan doen en het totaal onduidelijk is of we een plaatsje zouden hebben in Joshua Tree om maar te zwijgen van de hitte. Thuis kregen we al een tip voor een camping in Palm Springs en dit blijkt bij aankomst een goede tip. We komen voor het donker op een keurige camping met vriendelijke eigenaresse en niet te vergeten wifi en zwembad. Ook hier is het bloedheet en in de avond blijft het zweten geblazen.

Dag 10, 12-07-2017

Williams – Lake Havasu (232 km)

Vanochtend zetten wij onze reis voort via de legendarische Route 66 naar Lake Havasu. In het nabij gelegen dorpje Seligman gaan we tanken. Het dorp ziet er erg leuk met sporen van route 66. We komen onderweg vast nog zulke dorpjes tegen. De weg is op zichzelf niet noemenswaardig en we hobbelen lekker voort. Van meerdere sporen van route 66 is weinig te bekennen. We rhstoppen langs de route bij een authentiek winkeltje dat je terugvoert naar de jaren 50/60 met het laatste spoortje route 66. Bij Kingman gaan we de snelweg weer op op weg naar onze volgende bestemming. Daar aangekomen worden we wel erg blij van onze campingplaats. We staan met onze camper direct aan het meer, hoe idyllisch wil je het hebben. Het is jammer dat we er maar 1 nacht zullen zijn. De camping staat nog niet op z'n plaats of de kinderen hebben het water al gevoeld. Het meer is lauwwarm. Dat is niet zo vreemd aangezien de buitentemperatuur op 43 gr. ligt. 's Avonds koelt het er maar nauwelijks af. Het water is dan ook meer dan welkom. We blijven er voorlopig in weken. 's Avonds eten we macaroni met uitzicht op het meer en een ondergaande zon.  

 

Dag 8, 10-07-2017

Page (Lake Powell)

De dag begon met een bezoek aan Antelope Canyon.  Thuis hadden we al gereserveerd dus de tijd voor het bezoek stond al vast. We werden eerst getrakteerd op een originele Navajo dans waarbij verschillende dieren werden uitgebeeld met behulp van hoepels. Het zag er kunstig uit. Daarnaast vertrokken we met 4x4 trucks naar de Canyon.

De chauffeuse had het gas er aardig op gezet. We hobbelden flink door het zachte zand. Aangekomen bij de canyon kwam de gids aanvankelijk erg stug over. Na een paar ijsbrekers van Karel kwam ze snel los en maakte met het toestel van Maurice de meest prachtige foto’s van de canyon. Dit hadden zelf niet beter gekund.  Het was een prachtige en unieke ervaring om te zien.  Dit hadden we zeker niet willen missen.

 

  

’s Middags hebben we een duikje genomen in Lake Powell. Het water was heerlijk warm met een stevige windje erbij. Zeker geen straf bij een temperatuur van ca. 38 graden voelt de wind als een warme föhn aan.  Een rustmiddag is ook welkom na 2 langere ritten te hebben gehad en voor kinderen was dit ook zeker een topdag. Morgen staat Grand Canyon op het programma.